ลูกค้านำสมุดเงินฝาก และยินยอมให้ธนาคารนำเงินฝากหักชำระหนี้ได้นั้น ไม่ถือว่าเป็นการจำนำ ธนาคารนำเงินในบัญชีของลูกค้ามาหักชำระหนี้ไม่ได้

 โพสต์เมื่อ : 16 ต.ค 2563 เวลา 2:0 น.
3
การที่ธนาคารจะขอรับชำระหนี้ลูกหนี้แบบมีประกันได้นั้น ธนาคารต้องอยู่ในฐานะเจ้าหนี้มีประกันตาม พ.ร.บ.ล้มละลายฯมาตรา 6 คือเป็นเจ้าหนี้ผู้มีสิทธิเหนือทรัพย์สินของลูกหนี้ในทางจำนอง จำนำ หรือสิทธิยึดหน่วงฯ ซึ่งการที่ลูกหนี้นำสมุดบัญชีเงินฝากมาฝากไว้กับธนาคารนั้น ศาลฎีกามีคำพิพากษาเป็นแนวทางว่า สมุดบัญชีเงินฝากไม่ได้อยู่ในลักษณะของสิทธิซึ่งมีตราสาร การที่ลูกค้านำสมุดบัญชีเงินฝากให้ธนาคารยึดถือไว้เป็นประกันหนี้จึงไม่ใช่การจำนำสิทธิซี่งมีตราสาร ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 750 

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3293/2545

เงินฝากของลูกหนี้ที่ฝากไว้กับธนาคารผู้ร้องย่อมตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องตั้งแต่ที่มีการฝากเงิน ลูกหนี้มีสิทธิที่จะถอนเงินที่ฝากไปได้ ผู้ร้องคงมีหน้าที่ต้องคืนเงินให้ครบจำนวนเท่านั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 672 การส่งมอบสมุดเงินฝากจึงมิใช่เป็นการส่งมอบเงินฝากซึ่งเป็นสังหาริมทรัพย์ สมุดเงินฝากเป็นเพียงหลักฐานการรับฝากและถอนเงินที่ผู้รับฝากออกให้แก่ผู้ฝากยึดถือไว้เพื่อสะดวกในการฝากและถอนเงินในบัญชีของผู้ฝาก สมุดเงินฝากจึงไม่อยู่ในลักษณะของสิทธิซึ่งมีตราสารข้อตกลงที่ลูกหนี้มอบสมุดเงินฝากให้ผู้ร้องยึดถือไว้เป็นประกันหนี้ต่อผู้ร้องจึงไม่ใช่เป็นการจำนำสิทธิซึ่งมีตราสารตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 750 ผู้ร้องจึงมิใช่เจ้าหนี้มีประกันตามมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลายฯ