Set zero ตอนที่ 1

            เมื่อพูดถึงเรื่องของการจ่ายภาษีสัตว์เลี้ยงแล้ว อีกเรื่องหนึ่งที่เราจะไม่มีพูดถึงไม่ได้เลยคงเป็นเรื่องการ “Set Zero”

            เนื่องจากการระบาดของโรงพิษสุนัขบ้าที่รุนแรงในช่วงปี 2561 ภาครัฐได้มีข้อเสนอเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาโรคพิษสุนัขบ้า โดยการกำจัดสัตว์เลี้ยงไม่มีเจ้าของทิ้งเสียให้หมด หรือที่เรารู้จักกันได้ชื่อ Set Zero

            แนวคิดดังกล่าว แน่นอนว่าพอเกิดขึ้นในไทยแล้วนั้นย่อมเกิดข้อถกเถียงขึ้นมาอย่างมาก แต่แนวคิดนี้ประเทศไทยไม่ใช่ประเทศแรกที่คิด แต่ในต่างประเทศเองก็มีความคิดเช่นนี้ และในต่างประเทศได้มีการทำจริง แต่การจะทำได้นั้นไม่ใช่ว่าพออนุมัติแล้วเราจะจัดการได้เลย มันต้องมีขั้นตอนในการปฏิบัติ นั้นคือ

            1.จับหมาจร/แมวจรทั้งหมด ทุกพื้นที่ไปรวมกันไว้ในบ้านพักหมา (shelter) ของแต่ละท้องที่

            2.คัดกรองโรค กักโรค รักษาได้รักษา รักษาไม่ได้ put to sleep (การุณยฆาต) ด้วยการฉีดยาหรือเข้าห้องรมแก็ส(ถ้าจำนวนมากๆส่วนใหญ่เข้าห้อง)

            3.ตัวที่แข็งแรงดี นำมาเข้าคอร์สปรับพฤติกรรม ตัวที่ก้าวร้าวมากๆและไม่สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมได้จะถูก put to sleep

            4.ตัวที่แข็งแรงดี พฤติกรรมดี จะเข้าโครงการหาบ้านใหม่ ถ้าในระยะเวลาหนึ่งยังหาบ้านไม่ได้ก็จะถูก put to sleep

            ในต่างประเทศจะทำควบคู่ไปกับการลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงและฝังไมโครชิฟระบุตัวตน เวลาหายหรือโดนทิ้งจะได้ตามเจ้าของถูก รวมถึงมีกฎการเลี้ยงมากมาย เช่น การพาไปรับวัคซีน สายพันธุ์ที่ต้องมีใบอนุญาตพิเศษจึงจะเลี้ยงได้ การแสดงหลักฐานการอนุญาตให้มีสัตว์เลี้ยงในที่พัก(มักเป็นกรณีคอนโด หอพัก) ฯลฯ[1]

            จะเห็นได้ว่า แนวคิดการSet Zero นั้นมีเจตนารมณ์ที่ต้องการควบคุมประชากรของสุนัขจรจัดและการควบคุมโรคระบาด อย่าง โรคพิษสุนัขบ้า แม้จะเป็นการเสนอแนวคิดตามกรอบของการควบคุมโรค แต่เรื่องดังกล่าว กลับเกิดปัญหาในมุมมองที่ว่าเป็นเรื่องของการทารุณกรรมสัตว์หรือไม่ ?

            แล้วทำไมในต่างประเทศ การ Set Zero ถึงสามารถทำได้และระบบการจัดการสัตว์ถึงดูมีคุณภาพมากกว่าของไทย ?

            เป็นเรื่องที่คิดเหมือนกันนะ

            ทุกคนละมีความคิดเห็นเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องนี้อย่างไร แล้วเราจะกลับมาพูดคุยเรื่องนี้อีกครั้งในบทความหน้านะคะ

สัตวทนาย (สัตว์-แพทย์-ทนาย)