การทำหมันสัตว์

            อย่าเพิ่งตกใจกับชื่อบทความกันนะทุกคน การทำหมันในที่นี้ คือ “การทำหมันสัตว์” ต่างหากค่ะ

            การทำหมันสัตว์เป็นหนึ่งในวิธีการที่ช่วยลดปริมาณจำนวนของสัตว์ที่มีมากเกินไปจนอาจส่งผลกระทบต่อมนุษย์ หรือสภาพแวดล้อม รวมถึงยังเป็นอีกทางในการควบคุมปริมาณของสัตว์ให้อยู่ในระดับที่ส่วนท้องถิ่นสามารถดูแลได้อย่างทั่วถึงมากขึ้น

            ล่าสุด ที่จังหวัดลพบุรีก็มีข่าวของการแก้ปัญหาลิงป่วนเมือง ด้วยวิธีการทำหมัน โดยมีวิธีการวางยา ชั่งน้ำหนัก ทำความสะอาดและทำเครื่องหมายรอยสักที่ใต้ท้องแขน ทุกตัวที่ทำหมัน สำหรับรอยสักจะบอกถึงจังหวัดที่ทำ สถานที่ทำ ปีที่ทำ และลำดับตัวที่ทำ ลักษณะเหมือนหมายเลขประจำตัวประชาชน ซึ่งหลังจากทำหมันเสร็จแล้วก็จะนำลิงไปพักฟื้นเป็นเวลา 24 ชั่วโมง หรือ 48 ชั่วโมง แล้วแต่ว่าบาดแผลมีอาการอักเสบมากน้อยเพียงใด ถ้าไม่มีการอักเสบเราจะนำไปปล่อยกลับคืนสู่กลุ่มเดิมที่เราจับมา[1]

            จากในข่าวเราจะเห็นว่า หน่วยงานที่เป็นผู้ดำเนินการในครั้งนี้ คือ ส่วนอนุรักษ์สัตว์ป่า สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 สาขาสระบุรี ร่วมกับ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาสมโภชน์ ได้ดำเนินการตามโครงการแก้ไขปัญหาลิงสร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนโดยการควบคุมประชากรลิงด้วยวิธีการทำหมัน โดยนำไปทำหมัน ณ โรงพยาบาลลิง สวนสัตว์ลพบุรี หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษโดยมีนายสัตวแพทย์ประจำสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 สาขาสระบุรี และสัตวแพทย์ประจำสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 (นครสวรรค์) ร่วมปฏิบัติงาน

            ซึ่งหน่วยงานตามข่าวนั้นเป็นหน่วยงานเกี่ยวกับสัตว์ป่าแทนที่จะเป็นหน่วยงานองค์กรส่วนท้องถิ่นที่เข้ามามีบทบาทในการดำเนินการ ทั้งๆที่เป็นเรื่องของการควบคุมและดูแลสัตว์พวกนี้ไม่ให้ทำลายทรัพย์สินของประชาชน หรือแพร่เชื้อโรคอันสามารถติดต่อมาสู่คน ซึ่งเป็นหน้าที่ที่อยู่ในขอบเขตขององค์กรส่วนท้องถิ่น  

            นั้นเป็นเพราะประเภทของ ลิง ที่แต่เดิมนั้นถือเป็น “สัตว์ป่า” แต่เพราะการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมเดิมที่เคยอยู่ ถิ่นฐานในการหาอาหารหลักถูกมนุษย์เข้ามาจับจองเป็นเจ้าของ ทำให้ลิงที่เคยเป็นเจ้าถิ่นกลับกลายเป็น “ตัวก่อกวน”

            การหาทางอยู่ร่วมกันของทั้ง ลิง และ มนุษย์ เลยเป็นเรื่องที่ต้องวางแผนจัดการ การควบคุมความเป็นอยู่ของสัตว์ป่า จึงเป็นหน้าที่ของ ส่วนอนุรักษ์สัตว์ป่าฯ โดยตรงเลยก็ว่าได้

            ส่วนอนุรักษ์สัตว์ป่า ฯ นั้นสังกัด กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิงแวดล้อม โดยดำเนินการตาม พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2503 และเพื่อให้ทันกับสถานการณ์ปัจจุบันและการเปลี่ยนแปลงในอนาคต กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจึงดำเนินการเพื่อกำหนดทิศทางการบริหารจัดการทรัพยากรสัตว์ป่า เพื่อจัดทำฐานข้อมูลศึกษาวิจัยสัตว์ป่าและถิ่นที่อาศัย พัฒนาบุคลากรและระบบการบริหารจัดการสัตว์ป่า คุ้มครอง ดูแลและฟื้นฟูทรัพยากรสัตว์ป่าและถิ่นที่อาศัย โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตลอดจนการใช้ประโยชน์สัตว์ป่าอย่างยั่งยืน[2]

สัตวทนาย (สัตว์-แพทย์-ทนาย)