Set Zero ตอนที่ 2

            กลับมาที่เรื่องของการ Set Zero กันต่อนะคะ

            จากบทความที่แล้ว ทุกคนมีความเห็นเกี่ยวกับการ Set Zero กันอย่างไรบ้างคะ ?

            สำหรับเราแล้ว เรามองว่า การ Set Zero มันเหมือนเป็นมาตรการทางสังคมอย่างหนึ่ง ที่ภาครัฐกำหนดขึ้นเพื่อกำหนดการอยู่ร่วมกันของคนในสังคม  แน่นอนว่าการอยู่ร่วมกันของคนหลายความคิด ความชอบ หลายความต้องการ การหาจุดกึ่งกลางที่สามารถทำให้การอยู่ร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ

            การเคลียร์พื้นที่ เพื่อเริ่มต้นใหม่ เป็นสิ่งที่ถูกหยิบมาใช้

            ต่างประเทศเองก็มีการใช้แนวการ Set Zero ในการจัดการปัญหาสัตว์จรจัด แน่นอนว่ามีทั้งคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยเหมือนบ้านเรา แต่เพราะมาตรการของเขานั้น มีระบบจัดการที่ไม่ใช่แค่เอาสัตว์สัดตัวมาฆ่าทิ้ง เพื่อสร้างสภาพแวดล้มที่สะอาด

            ระบบการลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงที่จริงจัง และบทลงโทษที่รุนแรงต่อเจ้าของ คือสิ่งที่ทำให้การจัดการเรื่องของสัตว์จรจัดในต่างประเทศสามารถถูกควรคุมและจัดสรรได้ นอกจากนี้แล้วการทำงานหน่วยงานรัฐยังปฏิบัติหน้าที่อย่างจริงจัง ซึ่งต่างจากบ้านเราอย่างมาจริงๆ

            สำหรับประเทศไทย แน่นอนว่าหลายคนอาจตั้งคำถามว่า ทำไมรัฐบาลถึงไม่จัดการปัญหาสุนัขจรจัดอย่างจริงจังเสียที เพราะนั้นคือสาเหตุของ ทั้งเรื่องของมูลสัตว์ ทั้งเรื่องของโรค โดยเฉพาะโรคพิษสุนัขบ้า ที่เป็นปัญหามาอย่างยาวนานนี้อีก

            คนในสังคมมีความต้องการ แล้วคนในสังคมพร้อมมากแค่ไหนกับราคาที่ต้องจ่าย ?

            ในต่างประเทศเพื่อให้ได้มาซึ่งความต้องการที่จะได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่สะอาด และมีคุณภาพชีวิตที่ดี พวกเขาพยายามจะหาทางออกให้กับปัญหานี้โดยการรณรงค์ให้คนมารับสุนัขจากสถานพักพิงมากขึ้น และการที่เทศบาลท้องถิ่นเริ่มเก็บภาษีการเลี้ยงสุนัข ส่วนหนึ่งก็เพื่อเป็นการเพิ่มงบประมาณให้สถานพักพิงเพื่อให้สถานพักพิงสามารถรองรับสุนัขได้มากขึ้น และพวกเขามีความจริงจังที่จะทำมัน รวมถึงภาครัฐที่ให้ความร่วมมีอย่างดี           

            จริงอยู่ที่ประเทศไทยเองก็มีศูนย์พักพิงสำหรับสัตว์จรจัด สัตว์พิการต่างๆ แต่การสนับสนุกจากภาครัฐละ เพียงพอหรือไม่?

            ซึ่งเท่าที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันแล้ว แทบจะไม่ได้รับการช่วยเหลืออย่างเหมาะสม หรือบางทีแทบจะไม่ได้รับการช่วยเหลือเลยด้วยซ้ำ

            อีกทั้งหลายคนที่ไม่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้ มักจะอ้างเรื่องของจริยธรรม บุญบาป เวรกรรม ไม่ยินยอมอย่างยิ่งที่จะให้มีการ Set Zero เกิดขึ้นกับสัตว์เหล่านั้น แต่เมื่อถามหาความเมตรา ว่าคุณรับเลี้ยงสัตว์ตัวนี้ได้ไหม? คุณช่วยมาเป็นอาสาดูแลสัตว์เหล่านี้ได้ไหม? คำตอบที่ได้กลับมาคือคำว่า “ไม่”

            แล้วทางออกของการแก้ไขปัญหาสัตว์จรจัดในประเทศไทยจะมีทิศทางไปทางไหน เพราะเท่าที่ดูแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรที่ต่างไปจากเดิม ทั้งเรื่องของมาตราสำหรับสัตว์เลี้ยง เจ้าของสัตว์ และสัตว์จรจัด

สัตวทนาย (สัตว์-แพทย์-ทนาย)