ปัญหากวนใจ ตอนที่ 3

            ในเรื่องของปัญหาที่กวนใจทุกคนนอกจากเสียเห่าหอนตอนกลางคืน หรือความเสียหายหรืออันตราจากการที่เจ้าของไม่ดูแลสัตว์เลี้ยงให้ดีแล้วนั้น จำนวนที่มากเกินไปของสัตว์เลี้ยงก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุได้เหมือนกัน

            แน่นอนว่าความใจดีมีเมตราต่อสัตว์ถือเป็นเรื่องที่ดี แต่ความใจดีนั้นควรมีขอบเขต ไม่ใช่เพื่อสนองแต่ความต้องการของตนเองจนลืมไปว่ามันอาจสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น

            การเลี้ยงสัตว์ที่มากเกินไปนั้น สามารถพิจารณาได้จากผลกระทบต่อสิ่งแวดล้ม และผู้คนในละแวกใกล้เคียง โดยพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.2535 มาตรา 25 (2) กำหนดว่า ผู้ใดเลี้ยงสัตว์ในที่หรือวิธีใด หรือมีจำนวนเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเกิดอันตรายต่อสุขภาพ ถือเป็นเหตุรำคาญ และในบางท้องถิ่นก็อาจมีการประกาศเรื่องการควบคุมการเลี้ยงสัตว์เอาไว้ด้วยเช่นกัน

            ผู้ที่เลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์ควบคุมในท้องที่อื่นๆต้องดูว่าในท้องที่นั้นมีกฎหมาย หรือข้อบัญญัติที่เกี่ยวข้องหรือไม่มาพิจารณา

สัตวทนาย (สัตว์ – แพทย์ – ทนาย)