ภาษีกับสัตว์เลี้ยง ตอนที่ 2 (เซเลปสัตว์เลี้ยง)

            โลกปัจจุบันนี้ถือว่าเป็นโลกแห่งสังคมที่ไร้พรมแดน ไม่ว่าจะเรื่องของการติดต่อสื่อสาร หรือการค้าขายที่เราสมารถทำการค้ากับแบบข้ามทวีปกันได้เพียงแค่ปลายนิ้วจริงๆ นี้ยังไม่นับรวมถึงองค์ความรู้ต่างๆที่สามรถค้นคว้าได้อย่างง่ายดายอีกนะ

            แน่นอนว่าโลกยุคโซเชียวแบบนี้ ไม่ว่าใครก็สามารถที่จะแชร์เรื่องราวหรือความสามารถของตนเองให้โลกภายนอกรับรู้ได้ง่ายๆแค่อัดคลิปและอัปโหลด ง่ายๆแค่นี้ ก็สามารถทำให้กิจวัตรง่ายๆ หรือชาเลนจ์ที่เราทำกลายเป็นอะไรที่น่าสนใจได้

            หลายๆคนสามารถทำเงินได้ง่ายๆจากการอัดคลิปและอัปลงสื่อโซเชียล ที่ผ่านการCreate มาอย่างดีแล้ว และได้ผลตอบรับจากผู้คนจำนวนมาก จนมีผู้ติดตามและได้รับความสนับสนุนจากทั้งผู้ติดตามและกลุ่มการค้า

            ซึ่งในโลกที่ใครก็สามารถเป็นไอดอลหรือผู้มีชื่อเสียงทางออนไลน์ก็ได้ ทำให้เหล่า “เซเลปหน้าขน” ได้ถือกำเนิดขึ้น !

            เซเลปตัวน้อยที่พกพาความน่ารักอย่างเป็นธรรมชาติ มาเพื่อช่วยฮีลใจของใครหลายใครหลายๆคนอาจมีปีกบินได้ หรือเดินสี่ขา บางทีแค่นอนให้เรามองทั้งวันยังช่วยให้มีความสุขได้เลย จริงไหม?

            ซึ่งนั้นก็ทำให้เห็นว่าไม่ใช่แค่คนเท่านั้น ที่สามารถทำเงินได้ผ่านแพลตพอร์มออนไลน์เหล่านี้ได้ เพราะสัตว์เองก็สามารถทำเงินและสร้างมูลค่าให้กับตัวมันเองได้เหมือนกัน

            แต่คุณรู้อะไรไหม ถึงจะเป็นสัตว์ก็ต้องจ่ายภาษีนะ !

            ถึงแม้ในบทความที่แล้วการจ่ายภาษีสัตว์เลี้ยงของไทยจะถูกระงับแล้วให้กลับไปทบทวนใหม่อีกครั้ง แต่นั้นมันคือ การจ่ายภาษีสัตว์เลี้ยง สำหรับการเลี้ยงสัตว์โดยทั่วไป หรือก็คือ หากคุณมีสัตว์เลี้ยง หรือครอบครองสัตว์ คุณต้องจากภาษีเพื่อเป็นสวัสดิ์การให้กับสัตว์เลี้ยงของคุณ

            แต่ภาษีสัตว์เลี้ยงที่เราจะพูดถึงในครั้งนี้คือ “ภาษีสัตว์เลี้ยงเซเลป”

            การที่มีคนมารักและเอ็นดูสัตว์เลี้ยงของเรา แน่นอนว่าเป็นใครใครก็ปลื้มที่ความน่ารักของลูกเรามีคนชื้นชม และยิ่งความน่ารักน่าเอ็นดูนั้นสามารถทำให้ที่บ้านมีรายรับด้วยแล้ว ก็ยิ่งเป็นเรื่องที่น่าพอใจ

            เมื่อมีเรื่องของการเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง แน่นอนว่าเรื่องของการจ่ายภาษีก็ต้องตามมาแน่นอน

            อ้าว แล้วสัตว์เลี้ยงจะต้องเสียภาษีอย่างไรละ?

            การที่ตัวสัตว์เลี้ยงสร้างรายได้ให้กับเจ้าของนั้น ก็คล้ายคลึงกับในกรณีที่เด็กมีรายได้จากการทำงานด้วยตนเอง เช่น ถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา การแสดง ได้รับส่วนแบ่งมรดกมา หรือแม้แต่การถูกรางวัล ก็นับเป็นรายได้ของเด็กคนนั้น ถึงแม้ว่าคนรับเงินมาคือคุณพ่อ คุณแม่ ผู้ปกครองก็ตาม ฉะนั้น หากมีรายได้ทั้งปีมีจำนวนตั้งแต่ 30,000 บาทขึ้นไป ก็มีหน้าที่ต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.แล้วแม้ว่าจะไม่เสียภาษีก็ตาม [1]

            ในส่วนของสัตว์เลี้ยงที่สร้างรายได้ให้กับเจ้าของ ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงสัตว์เพื่อจำหน่าย การฆ่าสัตว์เพื่อจำหน่าย หรือการเลี้ยงสัตว์เพื่อให้บริการ การจ้างโฆษณาต่างๆ รายได้ที่ได้รับจากสัตว์เลี้ยงนี้ ถูกจัดว่าเป็นเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 8[2] หรือเงินได้ 40(8) ซึ่งเป็นเงินได้ที่ไม่ได้รับยกเว้นภาษี

            ดังนั้น เจ้าของสัตว์เลี้ยงมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา โดยนำรายได้จากสัตว์เลี้ยงมาคำนวณภาษีร่วมกับรายได้อื่นๆ ด้วย โดยเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 8 สามารถหักค่าใช้จ่ายได้ 2 แบบ คือ หักแบบเหมา 60% หรือ เลือกหักแบบตามจริง แต่ต้องมีเอกสารหลักฐานครบทุกใบ และยื่นภาษีด้วยกัน 2 รอบ คือ

            - ภาษีครึ่งปี (ภ.ง.ด.94) ให้นำรายได้ตั้งแต่เดือนมกราคม - มิถุนายน ของปีภาษีนั้น (หากมีรายได้มากกว่า 60,000 บาท (โสด) หรือมีรายได้ร่วมกันกับคู่สมรสเกิน 120,000 บาท) มายื่นภาษีช่วงเดือนกรกฎาคม - กันยายน ของปีที่มีเงินได้ หรือยื่นผ่านอินเทอร์เน็ตได้ภายในวันที่ 8 ตุลาคมของทุกปี

            - ภาษีสิ้นปี (ภ.ง.ด.90) ให้นำรายได้ช่วงเดือนมกราคม - ธันวาคม ของปีภาษี ยื่นภาษีตั้งแต่เดือนมกราคม - มีนาคม ของปีภาษีถัดไป หรือยื่นผ่านอินเทอร์เน็ตภายในวันที่ 8 เมษายนของปีถัดไป[3]

                                                                                                สัตวทนาย (สัตว์-แพทย์-ทนาย)